Anadolu Kanyon İhtisas Spor Kulübü Derneği (ACC)
BAŞKA BİR DÜNYA 
Dağcılık falan bunları biliyoruz ama daha önceden canyoning sporu olduğundan bile bir haberdim.Mete abi saolsun onun sayesinde bu spora başlama şansı yakaladım.Zaten yaşı epey büyük insanlarla sohbet etmeyi onları dinlemeyi hep sevmişimdir.Mete abi 60 yaşına kadar yaşasam her sene bu sporu yapacağım bir sporun başlangıcının adımını atmami sağladı ona tesekkurlerimi sunuyorum burdan.Yarikkayada inişin ne kadar zevkli olduğunu gördüm ki yarıkkaya Ismail hocanın dediğine göre en basitiymiş.En basiti bile guzelse doğal güzellikleri olan daha uzun ve büyük kanyonların güzellikleri kim bilir ne kadar olağanüstü olur diye düşünmeye başladım. Hazırlıklara başladık neopreni giydik zaten üşüyen bir insan olduğum için neopren beni antalya sıcağında yakmadı.Yol epey yormasina rağmen yürüyerek inişe başladığımızda mutluydum.Akarsuyun oyarak oluşturduğu, yamaçları duvar gibi dik adı kanyon olan bu başka bir dünyaya biletimizi aldık giriş yapıyorduk çünkü.Çıkmak istesen çıkamazsın yeni tanıştığın insanlarla birbirine sonsuz güven içinde bu farklı dünyaya girmenin mutluluğu vardı bende..Herseyin zorluklari var-dır su, ağırlık, yürümek, ıslaklık,çamur bunlar bile bana tatlı geliyordu.Ayni tdf nin egitiminde sabah sabah bissürü insanla sabah sporu yapmanın verdiği haz gibi bir tatlilikti.Baska bir dünyaya giriyoruz ve burdan çıkış yok geri dönüş yok sonuna kadar devam edersen sona ulaşabilirsin ve sona ulaştığın yerde gayet doğal güzellikleri olan çıkışı en güzel kanyonun guzel plajlardan kaputaş plajiydi .Yeni insanlar tanımıştım ordaki 10 kişiyle birbirne sonsuz güven duygusu mükemmeldi.Sadece birbirimizden yardım alabilirdik başka kimse yok.Bu duygu bile mükemmeldi. Ilk iniş ipli inişten bile daha zordu.baya dik yamaçtan yürüyerek inmeye başladık.Sulari berraktı bana göre.Sulara girip çıkıp ilk iniş istasyonuna gittik .sulu kısımlar çok güzel ve zevkliydi.Kuru alana ulaştık iniş yapa yapa.Her iniş yaptığımızda kayaların oluşturduğu şekle göre iniş kabiliyeti öğreniyorduk . Farklı taktikler yani😉.Iniş yaparak konaklayacagimiz yere geldik .Tugce abla ve Pinar ablanin yemekleri baldan tatliydi.Ilk defa çadırsız dışarda uyumanın vereceği garip bir hisle karşı karşıyaydım.Bu hissin adı da huzurmus.ilk taşlarda uyuyamam gibi geldi.sonra uyuyakalmışım. Uyumadan önce gece hep şunu düşündüm yeni tanıştığın dostlarla birbirimize güvenip yamaçları dik bu kanyon yapısına giriyorsun 10 kisisin ve birbirine güveniyorsun bu mükemmel bir histi. Sonudada belli bir emek cektikten sonra çok güzel bir plaja ulaştık!Bu kanyon gecisin de beni rahatsiz eden tek bir hatam vardi oda bana kalsin bunun tatli acisi olsun 😉.Bir dahaki faaliyete inişi en uzun kanyonu sabırsızlıkla bekliyorum..
 
İrem Sağlam – 2018
 
HAYALLER HAYATLAR
Kanyon girişinde geçiş için hazırlanana kadar sulu kanyon geçişinin çok zevkli olacağını; sadece kanyonlarla ilgilenen insanların ulaşabildiği berrak sularda bikinilerle yüzeceğimizi sanıyordum. 15 Nisan’dan 5 Mayıs’a kadar bu hayalle yaşadım hatta instagram’dan kanyon çıkışında Kaputaş Plajı manzaralı son inişi (köprü) yaparken nasıl poz vereceğimi düşünüp Antalya’da yaşamama rağmen gitmediğim yerlerden birine daha ulaşacağım diye salak salak mutlu oluyordum. Pardon, anlatım bozukluğu yaptım: Mutluluk zaten salakçadır. Bu kanyonda bu tecrübemi tekrar ettim.
Hiçbir şey sandığım gibi olmadı !
Bizim için temin edilen malzemelerle buluştuk.
Bel klipsi olmayan 80 lt’lik bir çantam oldu.(Diyorum ki: Üretici firmayla konuşsak böyle üretim yapmasalar.)
Telefonumu götürürsem nemden etkilenebileceğini duydum. (DANK !Ee,ben faaliyette olduğumu,Kaputaş Plajında güneşlenmeyi hak ettiğimden derse giremeyeceğimi nasıl ispatlayacağım Üzeyir hocaya🤔)
Antalya’nın mayısında neopren giymenin nasıl bir şey olduğunu anlamaya başladım.(Bu kadar giyineceğimi oraya gelmeden gözümde canladırabilseydim Akbük’ten döner miydim acaba🤔)
.
.
Başlıyoruz:
Önce dik bir yerden yürüyerek inişe geçtik. İnişlerde hep yavaşımdır orada da öyle oldu. İndikçe su sesi artıyor tabi ben akıllı(!) hala mutluyum “Oh,su,güneş!” diyorum.
Mutluluk;cehaletin,deneyimsizliğin bir parçasıdır ,yanlış olmasın.
Sonra suya girdik hâlâ mutlular ama ben değilim. Yüzey geriliminden yararlanan böcekler;ayakkabımda su kalması;ayakkabıma taş girmesi(“Eyvah,taş girdiyse…”);çorabımın ağırlığını,ıslaklığını hissetmem;disko topu renginde bir böcek ailesi,geniş aileydiler.Neredeyse sonuna kadar gördük onları,başparmağımın 1/3’ü kadarlardı.Faaliyette olduğumdan çok korkamadım ama bir boşluğuma denk gelse ağlayabilirdim.Çünkü hayvanlardan korkuyorum.Bu yüzden faaliyet ,mental bir eğitim gibiydi. 20 dk olmadı “Bir helikopter gelse ‘Dönmek isteyen var mı?’ dese dönerim.Sonunu görmek istemiyorum,Kaputaş’a(plaja) başka türlü de ulaşırım.”diyordum içimden. Motive olamadım bir süre:İlk inişte hazırlayamadım kendimi,extra korkuyordum.Suya girdikçe tiksiniyordum,çamurlu suya da girdik.Keşke bir tek o olsaydı ;ölü fareli suya da girdik Haha pardon ona sadece Vesile girdi 😂
 
Ben “Hadi toplan ,ortama uyum sağla derken aklıma üniversiteye başlamadan önce evinde ailesiyle yaşayan ben geldi:Böcek görünce çığlık atıp kurtarılmayı bekleyen;her şeyden tiksinen;çamura,toprağa dokunmayı tercih etmeyen;hayvanlara yaklaşamayan,ılık su üzerimden akmıyormuş gibi geliyor diye yaz kış soğuk suyla banyo yapan,toza toprağa bulaşmayan,ağaca ilk kez 14-15 yaşında çıkan ben…Çoğuna devam ediyorum 😂
 
O an içimdeki sesler susmuyor: “Hayatta gelmem bir daha ,zevk almıyorum ki bu bildiğin işkence.” “Bak sen safsın,zorlandıkça ararsın,yapma ,devam etme.” derken
 
”Başka türlü buralara nasıl ulaşabilirim? Bu gökyüzünü bu çerçeveden nasıl izleyebilirim?,Bu rezilliği yaşamasaydım üzerinde yattığımız taşlar pamuk olur muydu?,Kendi evimde ;bildiğim en güvenli yerde; bile ya böcek gelirse diye korkarken o açık alanda tuluma gitmeden uyuyabilir miydim?” der oldum.
Ayrıca hepimiz biliyoruz orada (konfor alanının dışında) yaşanan tartışma bile hep “İyi ki”dedirtir.
Hepimizin ortak yenilgisidir- umarım-
Çok kazanmak istiyorsak çok kaybetmemiz gerekiyor.
Ama derseniz ki: Kızım saf mısın,bunları zorluk çekmeden edinebilirsin ,anlatırız😉 .
 
Memnuniyetle dinlerim.
 
Mihriban Koç – 2018